1405/06/31
سازمان ملل برای جلوگیری از جنگ و حل اختلافات از مسیر گفت‌وگو شکل گرفت. اما در همین تریبون، دونالد ترامپ از حمله نظامی به ایران و نابودی جمهوری اسلامی سخن گفت. مسئله فقط سخنان ترامپ نیست، سکوت سازمان ملل در برابر این تهدید است. اگر تریبون سازمان ملل محل دفاع از صلح و امنیت بین‌المللی است، چرا در برابر چنین تهدید صریحی، واکنشی رسمی و مشخص دیده نمی‌شود؟
سازمان ملل نمی‌تواند صرفاً به بیان مواضع کلی درباره صلح و دیپلماسی بسنده کند. تهدید جنگ باید پیش از تبدیل شدن به جنگ، با واکنش سیاسی و دیپلماتیک مواجه شود.
راه‌حل آن کنار گذاشتن سازمان ملل نیست، بلکه تقویت نقش پیشگیرانه آن است. بلکه ایجاد سازوکار فوری برای بررسی تهدیدهای نظامی، فعال‌تر شدن میانجیگری دبیرکل و اجرای یکسان قواعد بین‌المللی برای همه کشورها، فارغ از میزان قدرت نظامی آنها. سازمان ملل اگر قرار است خانه صلح باشد، نباید فقط صدای جنگ را بشنود، باید در برابر آن بایستد.
و پرسش امروز این است: اگر سازمان ملل در برابر تهدید جنگ سکوت کند، پس چه نهادی باید از صلح دفاع کند؟
در نهایت، سازمان ملل زمانی می‌تواند دوباره اعتبار خود را به دست آورد که بتواند یک کار را انجام دهد: جنگ را قبل از شروع متوقف کند، نه اینکه بعد از شروع آن فقط درباره‌اش بیانیه بدهد.