1405/6/1
پزشکی، تنها ایستادن در کنار تخت بیمار نیست، گاهی باید در میان صدای انفجار، در دل اضطراب و در سخت ترین لحظه های یک سرزمین ایستاد و برای نجات یک انسان جنگید.
یکم شهریور، زادروز حکیم ابوعلی سینا، مردی که نام دانش پزشکی ایران را در تاریخ جهان ماندگار کرد، بهانه ای است برای ادای احترام به همه پزشکانی که در طول تاریخ این سرزمین، علم را با مسئولیت و انسانیت درآمیخته اند.
در جنگ رمضان نیز پزشکان و کادر درمان این سرزمین، تنها تماشاگر میدان نبودند، پا به پای رزمندگان ایستادند، در کنار مردم ماندند و در میان سختی و خطر، دست از درمان نکشیدند. آنان گاه در سنگر، گاه در درمانگاه و گاه در میان مردمی که قربانی جنگ شده بودند، معنای واقعی سوگند پزشکی را به تصویر کشیدند: نجات جان انسان، حتی در سخت ترین شرایط.
شاید فاصله یک پزشک با یک رزمنده، در ظاهر فاصله میان درمان و مبارزه باشد، اما در حقیقت، هر دو در یک جبهه ایستاده اند: جبهه دفاع از انسان، زندگی و کرامت یک ملت.
امروز، در روز پزشک، سر تعظیم فرود می آوریم در برابر پزشکانی که دانششان را برای نجات انسان به کار گرفتند، در برابر آنان که در روزهای آرام، مرهم درد مردم بودند و در روزهای جنگ، در خط مقدمِ نجات جان ها ایستادند.
از ابن سینا تا پزشکان امروز، یک میراث همچنان زنده است: دانش، زمانی ارزشمندترین شکل خود را پیدا می کند که در خدمت انسان قرار گیرد.
به همه پزشکان شریف و فرهیخته سرزمینم، به آنان که درد را می شناسند، رنج را می بینند و برای بازگرداندن امید به زندگی تلاش می کنند،
با نهایت احترام و ارادت می گویم: روز پزشک مبارک باد، به احترام پزشکانی که در میدان درمان، همان قدر استوار ایستادند که رزمندگان در میدان نبرد. و چه زیباست که نامشان را نه فقط در تاریخ پزشکی، که در خاطره مردم نجات یافته جست وجو کنیم.
روز پزشک بر همه پزشکان سرزمینم خجسته باد.